کارشناس منابع انسانی باید مهربان باشد؟ واقعیت های شغل HR

منابع انسانی برای آدم های بیش از حد مهربان نیست؛ برای آدم های منصف است

وقتی از یک جوان می پرسند چرا می خواهد وارد حوزه منابع انسانی شود، یکی از رایج ترین پاسخ ها این است:

«من دوست دارم با آدم ها کار کنم، به رشدشان کمک کنم و مشکلاتشان را حل کنم.»

در نگاه اول، پاسخ خوبی به نظر می رسد. اما Brian Walker، مدیر ارشد سابق منابع انسانی، در مقاله ای که نخستین بار در سال 2016 منتشر کرد، از زاویه دیگری به این موضوع نگاه می کند.

او می گوید اگر دلیل اصلی شما برای انتخاب منابع انسانی این است که «دوست دارید با آدم ها کار کنید»، شاید بهتر باشد به حوزه هایی مثل مدیریت یا عملیات فکر کنید.

چرا؟

چون منابع انسانی همیشه درباره خوشحال کردن آدم ها نیست.

HR همیشه قرار نیست خبر خوب بدهد

تصویری که گاهی از منابع انسانی وجود دارد، تصویری از واحدی است که قرار است به کارکنان کمک کند، به آن ها گوش بدهد، مشکلاتشان را حل کند و محیط کار بهتری بسازد.

این بخش از کار HR واقعی است، اما تمام ماجرا نیست.

منابع انسانی گاهی باید خبرهای ناخوشایند بدهد. باید درباره عملکرد ضعیف یک کارمند با مدیر صحبت کند. باید در تصمیم های دشوار مربوط به ادامه همکاری یا پایان آن نقش داشته باشد. باید با تعارض ها روبه رو شود و گاهی تصمیمی را منتقل کند که هیچ کس از شنیدنش خوشحال نمی شود.

بنابراین، اگر کسی تصور کند HR یعنی همیشه خوش برخورد بودن و راضی نگه داشتن همه، خیلی زود با واقعیت این شغل مواجه خواهد شد.

Walker معتقد است یکی از خطاهای رایج این است که «خوب بودن» را با «مناسب بودن برای HR» یکی بدانیم.

مهربانی با اجتناب از تصمیم سخت فرق دارد

یکی از نکات مهم مقاله Walker، تفاوت میان مهربانی و اجتناب از تصمیم های دشوار است.

یک متخصص منابع انسانی ممکن است بسیار محترم، خوش برخورد و همدل باشد و در عین حال بتواند زمانی که لازم است، یک گفت وگوی سخت را انجام دهد.

این دو ویژگی متناقض نیستند.

اتفاقا Walker در مقاله خود تأکید می کند که چیزی که متخصصان منابع انسانی بیش از «nice بودن» به آن نیاز دارند، همدلی (Empathy) است؛ یعنی درک احساسات افراد و در نظر گرفتن آن احساسات، حتی زمانی که سازمان مجبور است تصمیم دشواری بگیرد.

برای مثال، اگر قرار است عملکرد یک کارمند مورد انتقاد قرار بگیرد، همدلی به این معنا نیست که مشکل را نادیده بگیریم.

یعنی بتوانیم مسئله را صادقانه مطرح کنیم، بدون اینکه شأن و احساسات فرد را نادیده بگیریم.

50 سوال کاربردی برای یک مصاحبه شغلی حرفه ای

HR قرار نیست همه را راضی نگه دارد

یکی از مهم ترین چالش های منابع انسانی همین جاست.

اگر هدف HR این باشد که در پایان هر تصمیم، همه خوشحال باشند، بسیاری از تصمیم های ضروری هیچ وقت گرفته نمی شوند.

• ممکن است یک مدیر نیاز به بازخورد جدی داشته باشد.
• ممکن است یک کارمند نیاز به تذکر داشته باشد.
• ممکن است یک فرآیند ناعادلانه باشد و نیاز به اصلاح داشته باشد.
• ممکن است تصمیمی برای سازمان ضروری باشد، اما برای یک فرد خوشایند نباشد.

در چنین شرایطی، وظیفه HR این نیست که صرفا فضا را آرام نگه دارد؛ بلکه باید بتواند تصمیم درست را با روشی انسانی و محترمانه اجرا کند.

این همان جایی است که تفاوت میان «خوشایند بودن» و «حرفه ای بودن» مشخص می شود.

منابع انسانی به قضاوت حرفه ای نیاز دارد

HR فقط یک شغل برای کار کردن با آدم ها نیست؛ یک نقش حرفه ای است که به دانش، قضاوت، درک سازمان و توانایی مدیریت موقعیت های پیچیده نیاز دارد.

یک متخصص منابع انسانی باید بتواند همزمان چند طرف یک مسئله را ببیند:

• دغدغه های کارکنان
• نیازهای مدیران
• اهداف سازمان
• قوانین و چارچوب های کاری
• پیامدهای تصمیم ها
• و البته شأن و احساسات افرادی که تحت تأثیر تصمیم قرار می گیرند.

به همین دلیل، تصمیم درست همیشه ساده ترین تصمیم نیست.

گاهی تصمیم آسان این است که مسئله را نادیده بگیریم، گفت وگوی سخت را عقب بیندازیم یا برای جلوگیری از ناراحتی یک نفر، از تصمیم لازم صرف نظر کنیم. اما حرفه ای بودن یعنی بتوانیم در چنین موقعیت هایی همچنان مسئله اصلی را ببینیم. همدلی بدون مرز، HR را ضعیف می کند. همدلی یکی از ویژگی های مهم در منابع انسانی است، اما اگر با قاطعیت و قضاوت حرفه ای همراه نباشد، می تواند به اجتناب از مسئولیت تبدیل شود. ممکن است HR بداند یک تصمیم لازم است، اما چون نمی خواهد کسی ناراحت شود، آن را به تعویق بیندازد.

ممکن است مدیر منابع انسانی از ترس واکنش کارکنان، درباره یک مشکل جدی سکوت کند. ممکن است برای حفظ ظاهر آرام سازمان، مسئله ای حل نشده باقی بماند. اینها لزوما نشانه مهربانی نیستند. گاهی مهربانی واقعی یعنی بتوانیم یک حقیقت ناخوشایند را با احترام بگوییم.

یعنی بتوانیم بازخورد بدهیم، بدون تحقیر کردن. یعنی بتوانیم تصمیم سختی بگیریم، بدون اینکه انسانیت فرد مقابل را فراموش کنیم.

پس یک HR خوب چه ویژگی هایی دارد؟

جمع بندی از نگاه Walker:

موفقیت در منابع انسانی فقط به این نیست که فرد «آدم خوبی» باشد.
یک متخصص HR باید بتواند:

• همدل باشد، اما از تصمیم سخت فرار نکند.
• محترم باشد، اما حقیقت را پنهان نکند.
• به افراد اهمیت بدهد، اما نیازهای سازمان را هم ببیند.
• به احساسات کارکنان توجه کند، اما اسیر رضایت لحظه ای آن ها نشود.
• تصمیم های دشوار را بگیرد، اما آن ها را بدون توجه به انسان های درگیر اجرا نکند.

در واقع، یکی از مهم ترین مهارت های HR همین ایجاد تعادل است؛ تعادلی میان انسان و سازمان، همدلی و قاطعیت، حمایت و مسئولیت. اگر می خواهید وارد HR شوید، دلیل خودتان را دوباره بررسی کنید. اگر دلیل شما برای ورود به منابع انسانی فقط این است که «من آدم مهربانی هستم و دوست دارم به دیگران کمک کنم»، شاید بد نباشد کمی بیشتر درباره ماهیت این شغل فکر کنید. اما اگر از کار با انسان ها لذت می برید و در عین حال آماده اید با تعارض، بازخورد منفی، تصمیم های دشوار و مسئولیت های حرفه ای هم روبه رو شوید، تصویر واقعی تری از این مسیر دارید.

منابع انسانی شغلی نیست که در آن همیشه همه از شما تشکر کنند.

• گاهی ممکن است کاری را انجام دهید که برای یک نفر ناخوشایند باشد، اما لازم باشد.
• گاهی باید حرفی را بزنید که شنیدنش آسان نیست.
• و گاهی مهم ترین کاری که می توانید برای یک سازمان و کارکنانش انجام دهید، این نیست که همه را خوشحال کنید؛ بلکه این است که با انصاف، همدلی و احترام، کار درست را انجام دهید.

همان طور که Walker در مقاله اصلی خود تأکید می کند، HR را نباید با «خوشایند بودن» تعریف کرد. منابع انسانی حرفه ای، به افرادی نیاز دارد که بتوانند در موقعیت های دشوار هم همدل بمانند و هم مسئولیت تصمیم درست را بپذیرند.